🌃 هدف از زیارت، زائر شدن با دل است.

🌃 سالک گام در راه حق برمی‌دارد و زائر بدون گام برداشتن، سفر زیارتی را طی می‌کند.

🌃 زائر حقیقی، انسانی واصل است و در ملکوت الهی قرار دارد.

🌃 انسانی که در مسیر زیارت قرار دارد، به مقام شهادت می‌رسد.

🌃 اولین گام زائر، بودن در حالت حضور قلب و خودآگاهی است.

🌃 انسان می‌تواند با توجه به قلب درون قفسه‌ی سینه، حس حضور در قلب را تجربه کند.

🌃 حرکت از ساحت نفس به ساحت قلب، باعث کاهش گفت‌گوهای ذهنی و یادگیری فن حضور می‌شود.

🌃 شهادت راه نجات از منیت و نفس است.

🌃 رهایی از منیت و حضور در دل، راه وصال الهی را هموار می‌کند.

🌃 انسان زمانی‌که وجودش از خدا لبریز شود، از خود تهی می‌شود.

🌃 حس حضور، انسان را به مقام مشاهده می‌رساند و حس حضور از یقین بالاتر است.

🌃 انسانی که در حضور قلب باشد، به فراموشی تن می‌رسد.

🌃 انسانی که در طول روز در مقام زائر باشد، در طول شب در مقام واصل قرار می‌گیرد.

🌃 انسانی که در مسیر زیارت است، مسیر خود را می‌شناسد، در دل در وصل الهی است و از حملات شیطان در امان می‌ماند.

🌃 زیارت دل همواره جاری است و در قید زمان و مکان نیست.

🌃 در حضور قلب، انسان ذکر الهی را مشاهده می‌کند.

🌃 درمان آنی روان رنجور انسان، با حضور در قلب اتفاق می‌افتد.

🌃 توجه بیش از حد به خود، باعث غرق شدن در خود می‌شود.

🌃 انسان زائر از درون قلب دعا می‌کند.

🌃 برای تمرین حضور قلب، خواندن نماز با حضور بسیار مناسب است.

🌃 رازداری شرط اول طهارت قلب است.

🌃 انسان زائر باید بر عهد خود وفادار باشد.

🌃 انسان زائر باید فرصت‌های خود را غنیمت بشمارد.

🌃 مصاحبت و هم‌نشینی با اولیای الهی، قلب انسان را با آن‌ها هم‌دل می‌کند.

🌃 سلام و صلوات با حضور قلب، باعث نزدیکی قلب انسان به اولیای الهی می‌شود.

🌃 انسان می‌تواند در جمع قرار بگیرد ولی در دل هم‌نشین خداوند و اولیای الهی باشد.

🌃 انسان با توجه به درونیات خود، هم‌نشین خود را انتخاب می‌کند.

🌃 خداوند انسان‌هایی را که در وصل الهی هستند، از شناخت عموم مردم محفوظ می‌دارد و فقط در دید اهل دل آشکار هستند. 

🌃 غرور و خودبزرگ‌بینی، فیض الهی را از انسان دور می‌کند.

🌃 انسان در زندگی باید آزاده باشد و فقط چشم به دستان خداوند داشته باشد.

🌃 انسان باید بدون منفعت‌طلبی و با دقت بسیار هم‌نشین خود را انتخاب کند و بهترین هم‌نشین کسی است که انسان را به خداوند نزدیک‌تر کند.

🌃 یکی از گام‌های مهم زائر، دور ریختن پراکندگی و شک‌های ذهنی و سبک کردن کوله‌بار خود است.

🌃 وظیفه‌ی انسان روی‌گردانی از مسائل بیهوده و ناراحتی‌هایی است که ذهن انسان را دچار جدل می‌کند.

🌃 بهترین راه برای رهایی از ناراحتی‌های ذهنی. کمک گرفتن از نور نام‌های الهی است.

🌃 انسان باید تا زمان دارد، توشه‌ی نیکو برای حرکت در مسیر وصال الهی جمع‌آوری کند.

🌃 انسان با خدمت‌رسانی، نیک‌اندیشی و دوستی با اکوسیستم، می‌تواند توشه‌ی نیک جمع‌آوری کند.

🌃 خدمت‌رسانی و کمک به دیگران بهتر است در خفا انجام شود.

🌃 زائر همواره سبک سفر می‌کند و وابستگی‌ها و درگیری‌های ذهنی را از خود دور می‌کند.

🌃 کنترل نفس و طمع، بسیاری از بارهای بیهوده را از زندگی انسان حذف می‌کند.

🌃 انسان باید تا می‌تواند محیط زندگی خود را خلوت کند تا آرامش زندگی او حفظ شود.

🌃 انسانی که زندگی خود را به نیت عبادت خلوت کند، برکت زیادی به زندگی او وارد می‌شود.

🌃 تقلید کردن از رفتار و منش بزرگان، می‌تواند به انسان کمک کند تا شبیه به آن‌ها شود.

🌃 چراغ هدایت انسان سالک، ارتباط قلبی با محبت و ولایت اولیای الهی است.

🌃 عشق به پروردگار و اولیای الهی، نور امید را همواره در دل انسان زنده نگه می‌دارد.

🌃 انسان واصل نیازی به دعا کردن ندارد و عشق الهی انتخاب‌هایی پر از برکت برای او رقم می‌زند.

🌃 انسانی که اندیشه و تفکر اولیا الهی به او بخشیده شود، می‌تواند لباس اهل بیت را بر تن کند.

🌃 انسان با حس عشق و محبت و اتصال قلب خود به قلب اولیای الهی، می‌تواند حکمت و دانش آن‌ها را درک کند.

🌃 اکنون زمان آن فرا رسیده است که انسان تصمیم بگیرد، محبت چه کسی را در دل بپروراند.

🌃 قرار گرفتن در حفاظ الهی، باعث ایجاد حس امنیت در انسان می‌شود.

🌃 مجاورت با قلب اولیای الهی، باعث می‌شود که انسان در بهشت الهی قرار بگیرد.

🌃 شرط اول در مجاورت، رعایت ادب و احترام به قوانین مسیر الهی است.

🌃 سلام دادن باعث رعایت ادب و کسب فیض الهی می‌شود.

🌃 انسان باید تمام فعالیت‌های خود را با معیار جلب محبت و ولایت اولیای الهی انجام دهد.

🌃 انسان همواره باید در حضور قلب باشد و نفس خود را محاسبه کند.

🌃 پس از درک حس شدید طلب در دل، انسان در سکون می‌ماند و در مقام تماشا یا ناظر قرار می‌گیرد.

🌃 انسان برای کسب توفیق مجاورت اولیای الهی، باید سبک زندگی خود را تغییر دهد و خویشتن‌داری کند.

🌃 انسان برای شروع هر کاری باید نیت کند و از خداوند و اولیای الهی رخصت بطلبد، برای طلب مجاورت هم انسان نیاز به نیت و اجازه گرفتن دارد.

🌃 انسانی که به مجاورت بزرگان رسید، باید حس وصل قلبی خود را به مقام تبدیل کند.

🌃 انسان باید بین حال وصل درونی خود و اتفاقات و تنش‌های بیرونی زندگی، تفکیک قائل شود و دل خود را برای خداوند آرام نگه دارد.