☀️ شمس القمرم آمد...

هم‌نشینی با دیوان کبیر

(دیوان شمس تبریزی)

📜 تفأل اول

غزل شماره ۲۵۰۳

   🪔 تفأل یک شیوه‌ی آموزش کهن در عرفان ایرانی است و یکی از بهترین روش‌ها برای دستیابی به اطلاعات است.

🪔 در گذشته انسان‌ها، آموزش‌ها را بر اساس نظم پنهان موجود در پشت وقایع می‌آموختند.

🪔 هر شانس و اقبالی، دارای یک ساختار و فرمول مختص به خود است و هیچ چیز در جهان هستی تصادفی رخ نمی‌دهد.

🪔 اگر انسان خود را از بازی‌های دنیای فانی جدا کند، می‌تواند همچون شاهزاده‌ای در برکت عرش الهی زندگی کند.

🪔 انسانی که به ظواهر دنیا دلبسته باشد، نمی‌تواند به گوهر ذات خود دست یابد.

🪔 تنها خداوند سمیع و بصیر و به احوال بندگان کاملاً آگاه است و اگر انسان دل خود را به مسیر پروردگار گره بزند، بهترین‌ها را در زندگی تجربه خواهد کرد.

۱۴۰۴/۰۹/۲۵

☀️ شمس القمرم آمد...
هم‌نشینی با دیوان کبیر
(دیوان شمس تبریزی)

📜 تفأل دوم
غزل شماره ۲۷۲

🪔 روش ورود به دیوان کبیر یا دیوان شمس تفأل است و باید با کسب رخصت از حضرت مولانا صورت گیرد.

🪔 انسانی که به وصال می‌رسد و دروازه‌های عالم ماوراء به روی او گشوده می‌شوند، معمولاً در آن لحظه قادر به بیان حال و هوای معنوی خود نخواهد بود.

🪔 در زمان وصل به انوار الهی، حس لذت ملاقات، فراتر از احساسات جهان مادی است.

🪔 اگر انسان بتواند با کتاب دیوان کبیر یا دیوان شمس انس بگیرد، می‌تواند از پیام‌های معنوی بسیار ارزشمندی بهره‌مند شود.

🪔 ابیات معنوی دارای روح هستند و پیام آن‌ها بر جان انسان سالک می‌نشیند.

🪔 بهره‌بندی از سخن بزرگان و ابیات معنوی به جا مانده از عرفای بزرگ مانند حضرت مولانا، می‌تواند پایه‌های تمدن یک ملت را استوار کند.

🪔 آهنگ موجود در اشعار ادبیات پارسی، می‌تواند ریتم قلب را تنظیم کند.

۱۴۰۴/۰۹/۲۶

☀️ شمس القمرم آمد...
هم‌نشینی با دیوان کبیر
(دیوان شمس تبریزی)

📜 تفأل سوم
غزل شماره‌ی ۲۰۰۳

🪔 در ذات اشعار معنوی برای هر شخص پیامی نهفته است و یک شعر مبارک می‌تواند پیام‌های گوناگونی برای اشخاص مختلف داشته باشد.

🪔 در عرفان حضرت مولانا، روح انگاری طبیعت به وضوح قابل مشاهده است و برای تمام اجزای جهان هستی ارزش بالایی قائل است.

🪔 تحول واقعی با وصل به انسان کامل و حرکت از کثرت به سمت وحدت رخ می‌دهد.

🪔 طبقات حرکت در مسیر سلوک عرفانی باید رعایت شود و برداشتن گام‌های بلند باعث می‌شود که انسان از مسیر رشد منحرف شود.

🪔 انسان باید دست در دست استاد و پیری حرکت کند که مناسب درجه‌ی آگاهی او باشد.

🪔 بهترین اساتید را خداوند برای بندگان انتخاب می‌کند و انسان تبحر کافی برای انتخاب پیر یا مرشد خود را ندارد.

🪔 انسان باید نسبت به معلم‌های پیشین خود در درجه‌های آگاهی گذشته ارزش قائل باشد و به همه‌ی اساتید احترام بگذارد.

🪔 همه‌ی آگاهی‌های لازم در بهترین زمان و بهترین مکان به بنده‌ی سالک خواهد رسید.

۱۴۰۴/۰۹/۲۷